Leuk artikel voor Charolais liefhebbers!

FRANSMAN TIXADOR WEIDT ZIJN KOEIEN ‘S WINTERS LAAG, EN ZOMERS HOOG IN DE PYRENEEËN.

‘Pendeldienst’ voor koppel Charolals In de bergen

Het leven van de 120 Charo­lais-runderen van Jean-Pierre Tixador, biologisch veehouder in de oostelijke Pyreneeën, wordt bepaald door de seizoe nen. In de winter lopen de zoogkoeien op 400 hectare op 500 tot 1.100 meter hoogte. Midden mei verhuizen ze naar het bedrijf van Tixador dat op 1.500 meter ligt. Zodra de eer­ste sneeuw valt, gaan ze weer terug naar beneden. Daar zijn de temperaturen vrij zacht, zodat de dieren de winter in de open lucht kunnen doorbrengen.

“Er staan maar twee kleine gebouwen: een waar de koeien afkalven en een ander voor het afmesten”, vertelt Tixador. In aanvulling op het gras krijgen de koeien onbeperkt hooi.

Afkalven

Het afkalven vindt plaats van eind november tot eind mei. “Tien dagen voor de verwachte afkalf datum zet ik ze binnen. Als het kalf goed drinkt, gaan koe en kalf naar een apart terrein.” Daar krijgen de koeien biologisch krachtvoer van gerst, triticale en erwten. In de zomer verhuist Tixador met de koeien mee naar zijn huis op het bedrijf. De vaarzen en gecastreerde stieren lopen er op SO hectare grasland met een rijke flora en veel eiwitrij­ke planten. Krachtvoer is hier niet nodig. De koeien en kalve­ren worden in een gebied van 500 hectare geweid.In die periode maait hij de percelen ho­ ven en beneden, in totaal 118 hectare, goed voor 1.200 balen.

Drie uur rijden

De twee plekken liggen 80 ki­ lometer  (drie uur rijden) uit el­ kaar. In de zomer rijdt Tixador dan ook zo’n 6.000 kilometer met zijn twee trekkers. “Met mijn veewagen met 17 plekken pendel ik 10 keer heen en weer om het koppel te vervoeren”, vertelt hij. Het hooitranspon naar beneden kost hem nog eens twintig retourtjes.

FoksUeren

Bij aankoop van fokstieren kijkt Tixador hij vooral naar het geboortegemak, het melk potentieel van de moeders en naar de groei en de bevleesd­heid van de kalveren. Voor ze worden geslacht, mest Tixador zijn vee twee tot drie maanden  af. De kalveren gaan op 7 maanden weg op een geslacht gewicht van 170 tot 200 kilo, vaarzen 350 tot 420 kilo en de stieren  420 kilo. “Al het vlees verkoop ik direct. De kwaliteit wordt zeer ge­waardeerd door mijn klanten”, besluit de veehouder.

Bron: La France Agrico/e, Fredertque Ehrhard

2017-11-02T20:47:25+00:00