Donderdagmorgen 7 november zijn wij, Jan en Henny Denneboom, om 9 uur van huis vertrokken richting Frankrijk. Peter van den Nieuwenhuizen belde net voor ons vertrek. Hij was onderweg naar Meerkerk om Dirk Blaauboer, Adri van der Vaart en Henk Tessemaker op te halen. Wij werden tussen 3 en 4 uur ‘s middags verwacht bij de familie Alexandre, 8 Route de Metz, Labeuville.

Wij gaan altijd naar Frankrijk op vakantie en de laatste jaren vaak via Luxemburg, dus de route was voor ons bekend. Weer eens gezellig op weg naar Frankrijk. Het is herfst, dus is het weer niet al te geweldig, grijs, winderig en af en toe een buitje. De reis verloopt goed en we zijn met hulp van onze navigatie net voor 3 uur bij de afslag Labeuville. Het dorp is klein en het lijkt er wel uitgestorven.

Natuurlijk nergens een plattegrond te vinden en wij weten niet dat we over Route de Metz bij het dorp zijn gekomen. Na een rondje dorp hebben wij de weg gevraagd bij de enige man, die we buiten bij een huis zagen staan. Hij had zich misschien al wel afgevraagd wat die Nederlandse auto in het dorp kwam doen. Hij beantwoordde lachend mijn vraag en wees naar het huis bij de afslag naar het dorp en inderdaad dat huis had nummer 8!

Wij hebben onze auto naast het huis geparkeerd en konden toen ook Charolais in een stal zien staan. Zoals gebruikelijk was er een hond op het erf. Deze hond lag gelukkig vast aan de ketting. We zagen er verder niemand. Geen Nederlandse auto.

Contact per mobiel met Peter was niet mogelijk. Gelukkig had Henk Tessemaker wel bereik en hij vertelde dat ze bij Luxemburg reden. Wij hebben ondertussen maar wat rondgekeken bij de stal. Aan de buitenkant van de stal waren vele prijzen van keuringen opgehangen.

Op een gegeven moment kwam er iemand van de familie naar buiten en werden we alvast binnen gevraagd voor een kop koffie. We hebben kennis gemaakt met Pascal, Christelle en moeder Alexandre. Samen koffie gedronken en over koetje en kalfjes gepraat, maar vooral over het verschil van boeren in Frankrijk en Nederland. Grondsoort, grondprijs, melkquotum, gewassen, bedrijven enzovoort.

Een paar minuten voor 4 kwamen Peter, Dirk, Adri en Henk en omdat het toen al donker begon te worden zijn we direct naar de stal gegaan. In de stal bij de weg stonden de stieren en het jongvee. Het was de bedoeling om bij de stieren in de stal te gaan. De mannen vonden dat vanzelfsprekend. Alleen ik had zo mijn bedenkingen. Ik stap niet spontaan in een hok met 8 stieren! De stieren waren dat blijkbaar gewend en bleken opmerkelijk rustig te zijn, net als alle dieren op het bedrijf!

We kregen dus alle rust en tijd om de dieren te bekijken en ons werd alles verteld over leeftijd, afstamming en eventuele gewonnen prijzen op een keuring. Dit alles werd verteld door Pascal en Christelle probeerde alles zoveel mogelijk in het Engels te vertalen. De familie ging dit jaar niet naar de keuring in Rethel door te drukke werkzaamheden. Alle dieren waren net die week opgestald. Het was daar erg nat, laatste weken veel regen, waardoor de voor ons bijzondere grondsoort haast onbegaanbaar wordt. (Wij uit het oosten kennen alleen maar zandgrond!)

Henk en Adri hadden zelfs de meetstok meegebracht zodat de dieren konden worden gemeten. Het drachtige jongvee was vorig zomer allemaal aan een Franse ex-melkveehouder verkocht. In een andere stal grenzend aan de velden stonden ongeveer 80 koeien. De koeien in die stal waren ook weer opvallend kalm en tevreden, contente, zei Christelle.

Vervolgens werden wij, tot mijn verbazing, uitgenodigd voor het souper bij de familie. Peter had dit afgesproken, maar wij wisten dat niet. Moeder Alexandre had een traditionele Franse maaltijd klaargemaakt. Ook de kinderen, zoon en dochter, aten met ons mee. We begonnen met een aperitief, bestaande uit de voor de streek bekende drank vergezeld door pinda’s en plakjes worst. Menu: entree Quiche Lorraine, waarbij witte wijn werd geserveerd. Het hoofdgerecht (2de gang) stooflapjes van Charolais, aardappeltaart en rode wijn, (3 de gang) fromage met sla en stokbrood,

(4 de gang) taart van mirabellen met regionale dessertwijn en natuurlijk werd de maaltijd afgesloten met een sterk kopje koffie met een glaasje l’eau de vie, door Pascal zelfgestookt van mirabellen. Tijdens de maaltijd hebben wij natuurlijk weer over van alles kunnen praten. Frans, Engels en Nederlands, alles door elkaar! Na deze fantastische maaltijd hebben wij de familie uitvoerig bedankt en zijn wij naar het door Peter besproken hotel vertrokken.

Het hotel stond op een industrieterrein aan het eind van een doodlopende weg. Aan kamers hadden we geen gebrek, want er was per abuis dubbel geboekt. We hebben nog een slaapmutsje gedronken en zijn moe en voldaan gaan slapen. Uiteindelijk hebben we de volgende morgen alleen de gebruikte kamers met ontbijt betaald. Na het voortreffelijke ontbijt zijn we richting Rethel vertrokken.

Wij waren nooit in deze streek geweest en kwamen tot de ontdekking dat we toch wel erg kort in de buurt van kennissen, die al in de jaren 50 naar Frankrijk geëmigreerd zijn, waren. De keuring was bij een praktijkschool, lycée agricole. Bij de school was een tent gezet waar in de keuring plaatsvond. De keuring was al begonnen en er was maar 1 keuringsring. Het ging er allemaal heel rustig en gemoedelijk aan toe. Mooie grote dieren! Mensen die elkaar begroetten op de voor Franse begrippen gewone manier.

Ik keek mijn ogen uit! Onze keurmeesters liepen ook hier weer met de meetstok rond. Dit kon ook allemaal. De catering werd verzorgd door dames van de ‘plaatselijke fokvereniging’. Om 12 uur, midi, nam men pauze voor een maaltijd en werd er uitgebreid gegeten. De maaltijd, gebracht door een traiteur, werd uitgeserveerd in een aangrenzende werkplaats. Men kon eten aan lange tafels met banken. Er werd natuurlijk wijn bij gedronken. Na de maaltijd ging de keuring verder.

Ondertussen hebben wij kennisgemaakt met verschillende fokkers en verscheidene visitekaartjes, adressen verzameld. Tegen 6 uur, de keuring was nog steeds niet afgelopen, zijn we toch maar richting huis gegaan. Het was ondertussen al weer donker en in de loop van de dag was het steeds harder gaan regenen. Onderweg naar huis op een voor ons onbekende weg kwamen we in harde stortregens terecht. In de loop van de avond werd het weer wat rustiger en hebben we in België onderweg nog wat gegeten. Door een wegomleiding in Roermond, tunnel was gesloten, werd het nog een enerverende route naar Deventer. Het werd die avond een reis door 5 landen: Frankrijk, Luxemburg, België, Nederland en Duitsland. Tegen middernacht waren we een mooie ervaring rijker eindelijk thuis! Merci beaucoup!

Henny Denneboom

Ossekop

November 2013